mandag 13. juli 2009

I disse hoggormtider.


















Det er hoggormår i år sier svigermor hver gang guttene springer ut i skogen uten støvler på. Hun har nok rett. Likevel, jeg kan vel telle på en hånd de gangene jeg har sett hoggorm, og da mener jeg ikke i år, men totalt. Hoggormfare eller ikke. Snakket om hoggorm (eldstemann og svigermor så faktisk en hoggorm på hytta) fikk meg til å huske et dikt jeg skrev en sommer, på nynorsk, inspirert av en tur med bikkja.

Tur på høgda
Neslekratt og hoggormstein
Daud og pine - nakne bein
Eg er redd om eg er stor
Tramp i bakken - det sa mor
Lat hunden løpe fritt
Trø i veg med tunge skritt
Inne i skogen er du fri
Maur og gran og lyng og sti
Lufta klår og frisk av gras
Sjå eit ekorn, det var stas
Set i veg med lette steg
Sola skin på hesteveg
Grusen knasar, sveitta renn
Arma veks til vingespenn
Opp i lufta svevar eg
Ein fugl, ein fugl, eg vil ikkje ned
Eg vil ikkje ned....

Illustrasjon Janet Broxton

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar